سی و هشت

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک                  چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

ای خوش آنروز که پرواز کنم تا بر دوست          به هوای سر کویش پر و بالی بزنم

من به خود نامده ام که به خود باز روم            هر که آورد مرا باز برد در وطنم

/ 0 نظر / 3 بازدید