به احترام 175 غواص شهید در تابستان 1394

 

                 

 

 

  در روز بیستم مرداد هزار و سیصد و نود و چهار 

  مصادف با بیست و پنجم شوال هزار و چهار صد و سی و شش

  دویست و پنجاه  و یک شهید غواص و خط شکن عملیات 

  کربلای چهار و هشت سال دفاع مقدس

  که صد و هفتاد پنج تن از آنان شهدای غواص هستند و

  فقط پنجاه و چهار تن از آن ها هویتشان شناسایی شده است

  در شهر های سراسر ایران با شکوه تشییع وبه خاک سپرده شدند 

 

   این شعر را یاحا کاشانی برای شهدای غواص سروده و گفته

  به احترام شهدای گمنام غواص این ترانه بی نام است :

 

  بهم گفتن کُلِ تو آب برده     دیگه تنها شدی برا همیشه

 کسیکه دلشو زده به دریا     به این راحتیا پیدا نمیشه

 بهم گفتن گُلِ تو آب برده     کسی از جای او خبر نداره

 دیگه باید بشینی تا یه روزی      که دریا پرپر شو پس بیاره

 حالا میگن تو رو با دست بسته    تو رو زنده زنده خاک کردن

 نمی دونی که مادر چی کشیدم     منو با این خبر هلاک کردن

   بگو اون لحظه که پراتو بستن   چرا مادر منو صدا نکردی

   تویی که قصد برگشتن نداشتی   تو که پشت سرت نگاه نکردی

   بگو تا داغ تازم تازه تر شه     بهت لحظه آخر آب دادند

   آخه مادر برای تو بمیره        که این جوری تو رو عذاب کردن

   برا عکسات رو پام لالایی خواندم   شبای بی کسی و بی قراری

   کی جرات کرده دستاتو به بنده   بمیرم تو مگه مادر نداری

   بهم برخورده مادر بغض دارم   قسم خوردم دیگه دریا نمیرم

   قسم خوردم گلم مثل خود تو    منم با دستای بسته بمیرم

   پره حرفم پر دردم عزیزم       ولی آغوش من امن هنوزم

   بذار دستاتو واکنم عزیزم       تو آغوش تو راحت بسوزم

/ 0 نظر / 29 بازدید