هفتاد و هشت

در این دنیا درخشان گوهری بود              که تابان ترزماه و اختری بود

از آن شد نام نیکویش .....                که خود فرمانبر پیغمبری بود

چه روح پاک و قلب مهربان داشت          چه خوش رفتار و نیکو محضری بود

نشد دلبسته دنیای فانی                     که در فکر جهان بهتری بود

روان سوی بهشت جاویدان شد             که او را چون فلک زیبا فری بود

/ 0 نظر / 3 بازدید